سه شنبه چهاردهم آبان 1387

ستاره ها...

یکی از وبلاگ هایی که به طور مرتب بهش سر می زنم و همیشه برام حرف های تازه داره، وبلاگ شبنم طلوعی عزیزه. «بابونه» یکی از اولین وبلاگ هاییه که من توی عمرم خوندم و باید بگم قبل از اون، از دنیای وبلاگ و وبلاگ نویسی چیز زیادی نمی دونستم.

نسبت به شبنم حس خاصی دارم. یه جور احترام؛ یه جور تحسین؛ نمی دونم چیه این حس. شاید چون اون از اولین کسانیه که وقتی صورتم و مغزم پر از جوش های اعصاب خرد کن غرور بود، با بهترین روش یادم داد که چه طوری نگاه کنم و چه طوری بنویسم.

 بعدها که فعالیت های هنری شبنم و دردسرهای زندگی من، تقریباً مجال دیدارهای زود به زود رو ازمون گرفت، کارها و موفقیت هاش رو با خوندن مطبوعات دنبال می کردم و بعد از رفتنش از ایران، حال و احوالش رو به طور مرتب از طریق اینترنت - یعنی با سر زدن وبلاگش- جویا می شدم. برای بعضی از آدم ها -یا بهتره بگم ستاره ها- دورتر شدن، یعنی پرنور تر شدن؛ و شبنم یکی از اون هاست…

غرض از یادآوری خاطره های دور این بود که بگم بابونه ی عزیز، اخیراً مجموعه برنامه هایی رو معرفی کرده  به نام «برسد به دست تو». این برنامه ها با صدای زیبای خودش و از زبون جوونی تقریباً هم سن و سال اون روزهای پر از جوشِ من ضبط شده. از زبون یه جوون و برای همه. حتی برای من که دیگه جوشی ندارم! توضیحاتش به طور کامل اون جا هست که اگه سر بزنین می تونین ببینین. یه جور صمیمیت، یه جور عشق و یه جور تسلط توی اجراهاست که مخصوص خودشه و من بی نهایت اون رو دوست دارم.

فقط هنوز یه علامت سوال گنده جلو چشم هام رژه می ره و پاک نمی شه. راستش می خوام بدونم خانم ستاره، این نویسنده ی خوشبخت و البته خوش ذوق کیه که متن ها رو نوشته و اون جا ازش یاد شده. به شدت حس کنجکاویم – یا بهتره بگم فضولیم- گُل کرده! 

به هر حال دست ستاره ها درد نکنه که کارشون عالیه.

                                                      *    *    *

حالا پیشنهاد می کنم این جا رو کلیک کنید و دل بسپرید به شنیدن این برنامه های دوست داشتنی.

 

نوشته شده توسط شادی بیضایی در 12:12 | | لینک به این مطلب