من هنوز زنده هستم! در اتاق جدید در خانه ی جدید در شهر جدید و در کشور جدید. همه چیز برایم تازه است و دائم در حال کشف کردن هستم. دلم برای تایپ کردن و دیدن فکرهایم روی مانیتور لک زده اما متاسفانه هنوز صفحه ی کلیدم حرف فارسی ندارد و همین ها را هم با جان کندن و بر اساس حدس و گمان می نویسم. می نویسم فقط برای این که بگویم هنوز هستم و از جایی دیگر هر روز مهمان این صفحه ی جادویی ام. می نویسم تا بگویم به زودی - همین روزها- دوباره مثل قبل می آیم و با صفحه کلیدی که پر از برچسب های حروف فارسی است سر صحبت را باز می کنم... .

دمتان گرم و سرتان خوش که فراموشم نکردید.